کبد چرب یکی از بیماریهای متابولیک شایع و رو به افزایش در سراسر جهان است. بر اساس آمارهای بینالمللی، حدود ۳۲ درصد از بزرگسالان به درجاتی از این بیماری مبتلا هستند. این وضعیت زمانی ایجاد میشود که مقدار چربی ذخیرهشده در سلولهای کبدی از حد طبیعی فراتر میرود. ناتوانی بدن در سوختوساز مناسب چربیها یا دفع آنها از طریق کبد موجب تجمع چربی در این اندام میشود.
در صورت عدم درمان، کبد چرب میتواند منجر به التهاب (استئاتوهپاتیت)، آسیب سلولی، فیبروز کبدی و در مراحل پیشرفتهتر به سیروز و نارسایی کبد ختم شود. در این مقاله از وبسایت ویرا رهش فارمد، به بررسی علمی روشهای پیشگیری، کنترل و درمان کبد چرب خواهیم پرداخت.
معرفی بیماری کبد چرب
بیماری کبد چرب یا استئاتوز کبدی (Hepatic Steatosis) یکی از شایعترین اختلالات مزمن کبدی در جهان است و شیوع آن بهطور پیوسته در حال افزایش است. طبق گزارشهای جهانی، حدود ۳۲ درصد از بزرگسالان به درجاتی از این بیماری مبتلا هستند.
کبد چرب زمانی رخ میدهد که مقدار چربی ذخیرهشده در سلولهای کبدی از حد طبیعی فراتر رود. این تجمع معمولاً بهدلیل اختلال در سوختوساز چربیها یا کاهش توانایی بدن در دفع آنها اتفاق میافتد. در صورت عدم درمان یا کنترل مناسب، این وضعیت میتواند منجر به التهاب کبد (استئاتوهپاتیت)، آسیب سلولی، و در نهایت اختلالات جدی در عملکرد کبد شود که در مراحل پیشرفته ممکن است به فیبروز، سیروز و حتی نارسایی کبدی منجر گردد.

کنترل و درمان کبد چرب
کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) یکی از بیماریهای خاموش اما پرخطر کبدی است که در صورت عدم تشخیص و درمان بهموقع، میتواند به آسیبهای جدی و گاهی غیرقابل بازگشت در عملکرد کبد منجر شود. با توجه به روند بیعلامت این بیماری در مراحل اولیه، اغلب بیماران از وجود آن بیاطلاع هستند و همین موضوع میتواند به پیشرفت تدریجی و خاموش بیماری منجر شود. کنترل و درمان بهموقع کبد چرب نقش کلیدی در پیشگیری از بروز التهاب مزمن، فیبروز، سیروز و نارسایی کبدی ایفا میکند و از عوارض جدی و پرهزینه آن جلوگیری خواهد کرد.
پیشگیری از پیشرفت بیماری و آسیبهای کبدی
کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) در مراحل ابتدایی اغلب بدون علامت بالینی مشخص است، و بسیاری از بیماران بیاطلاع از وجود بیماری، به فعالیتهای روزمره خود ادامه میدهند. این موضوع ممکن است باعث شود بیماری بهآرامی و بدون هشدار، به مراحل پیشرفتهتری مانند استئاتوهپاتیت غیرالکلی (NASH)، فیبروز کبدی (زخم بافتی)، سیروز (Cirrhosis) و در موارد شدید، نارسایی کبدی پیشرفت کند. درمان این مراحل پیشرفته اغلب پیچیده، پرهزینه و با اثربخشی محدود همراه است. از این رو، تشخیص زودهنگام و کنترل بهموقع بیماری اهمیت حیاتی دارد؛ چرا که میتواند از پیشرفت آن جلوگیری کرده و از بروز آسیبهای جدی و برگشتناپذیر به بافت کبد پیشگیری کند.
بررسی راههای کنترل و درمان کبد چرب
کنترل و درمان بهموقع این بیماری اهمیت زیادی دارد، زیرا در موارد پیشرفته میتواند به نارسایی کبدی منجر شود که در برخی بیماران نیاز به پیوند کبد را ایجاب میکند. خوشبختانه، با اجرای تغییرات سبک زندگی از جمله کاهش وزن، اصلاح رژیم غذایی، افزایش فعالیت بدنی و کنترل بیماریهای زمینهای، میتوان روند پیشرفت بیماری را متوقف یا حتی معکوس کرد.

گام نخست در کنترل کبد چرب: اصلاح سبک زندگی
نخستین و مهمترین اقدام در پیشگیری، کنترل و درمان کبد چرب، اتخاذ یک سبک زندگی سالم است. این رویکرد شامل موارد زیر میباشد:
- رعایت تغذیه سالم و متعادل با کاهش مصرف قندهای ساده، چربیهای اشباع و غذاهای فرآوریشده
- فعالیت بدنی منظم مانند پیادهروی سریع، دوچرخهسواری یا شنا بهمدت حداقل ۳۰ دقیقه در روز
- پرهیز از مصرف الکل و سایر عوامل آسیبرسان به کبد
- مدیریت وزن بدن بهویژه در افراد دارای اضافهوزن یا چاقی
اصلاح سبک زندگی میتواند باعث کاهش تجمع چربی در کبد، بهبود شاخصهای التهابی، و پیشگیری از پیشرفت بیماری به مراحل شدیدتر مانند NASH و سیروز شود. حتی در برخی بیماران، این اقدامات منجر به کاهش یا برگشت کامل علائم کبد چرب خواهد شد.

رژیم غذایی سالم و نقش آن در درمان کبد چرب!
تغذیه سالم و متعادل، یکی از ارکان اصلی درمان و پیشگیری از پیشرفت بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) است. رعایت اصول تغذیهای صحیح میتواند به کاهش تجمع چربی در کبد، بهبود مقاومت به انسولین و کاهش التهاب سیستمیک کمک کند.
توصیههای غذایی مؤثر برای بیماران مبتلا به کبد چرب عبارتند از:
- مصرف مقدار کافی میوهها و سبزیجات تازه بهعنوان منابع سرشار از فیبر، آنتیاکسیدانها و مواد ضدالتهابی
- انتخاب پروتئینهای کمچرب مانند ماهی، مرغ بدون پوست، تخممرغ و حبوبات
- استفاده از کربوهیدراتهای پیچیده با شاخص گلیسمی پایین مانند غلات کامل (جو دوسر، نان سبوسدار، برنج قهوهای)
- کاهش مصرف چربیهای اشباعشده (مانند گوشتهای فرآوریشده و لبنیات پرچرب) و جایگزینی آنها با چربیهای غیراشباع مفید مثل روغن زیتون، مغزها و آووکادو
- پرهیز از قندهای ساده، نوشیدنیهای شیرین، و غذاهای فرآوریشده
- تقسیم وعدههای غذایی به حجم کمتر و تعداد بیشتر و پرهیز از پرخوری بهویژه در وعده شام
- نوشیدن مقدار کافی آب (حدود ۸ لیوان در روز)، جهت کمک به سمزدایی طبیعی کبد و حفظ هیدراتاسیون بدن
پیروی از این اصول تغذیهای در کنار کاهش وزن و فعالیت بدنی، نقش چشمگیری در معکوسکردن روند بیماری دارد.
مقاله پیشنهادی
اطلاعاتی جامع درباره کبد چرب، علائم، عوارض
نقش کاهش وزن در درمان کبد چرب
کاهش وزن یکی از مؤثرترین و شناختهشدهترین راهکارها برای کاهش چربی کبد و بهبود عملکرد آن در بیماران مبتلا به کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) است. مطالعات بالینی متعدد نشان دادهاند که حتی ۵ تا ۱۰ درصد کاهش وزن بدن میتواند بهطور معنادار از نظر بالینی باعث کاهش میزان چربی تجمعیافته در سلولهای کبدی، بهبود عملکرد آنزیمهای کبدی، کاهش التهاب و آسیب سلولی مرتبط با بیماری و جلوگیری از پیشرفت به مراحل شدیدتر مانند NASH و فیبروز کبدی شود.
نکته کلیدی آن است که کاهش وزن باید تدریجی، پایدار و اصولی باشد (مثلاً ۰٫۵ تا ۱ کیلوگرم در هفته)، زیرا کاهش وزن سریع یا رژیمهای سخت ممکن است خود به آسیب کبدی منجر شوند. اصلاح رژیم غذایی، افزایش سطح فعالیت بدنی، و در موارد خاص، بهرهگیری از مشاوره تخصصی تغذیه یا روانشناسی، از راهکارهای مؤثر و پایدار در کاهش وزن به شمار میروند.
نقش ورزش منظم در درمان کبد چرب
فعالیت بدنی منظم یکی از مؤثرترین مؤلفههای درمان غیر دارویی در بیماران مبتلا به کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) به شمار میرود. ورزش با افزایش مصرف انرژی، بهبود حساسیت به انسولین و ارتقای عملکرد متابولیک بدن، نقش مهمی در کاهش چربی کبد ایفا میکند. مطالعات نشان دادهاند که حتی در صورت عدم کاهش وزن قابل توجه، ورزش منظم میتواند بهطور مستقل موجب کاهش تجمع چربی در کبد شود.
توصیههای ورزشی برای بیماران مبتلا به کبد چرب عبارتند از:
- انجام فعالیتهای هوازی (ایروبیک) مانند پیادهروی تند، دوچرخهسواری، شنا یا رقص
- حداقل ۱۵۰ دقیقه ورزش با شدت متوسط در هفته (معادل ۳۰ دقیقه در روز، ۵ روز در هفته)
- در صورت توانایی، ترکیب ورزش هوازی با تمرینات مقاومتی (مانند تمرین با وزنه) برای تقویت عضلات و افزایش متابولیسم پایه
- پرهیز از بیتحرکی طولانی و تلاش برای افزایش فعالیت روزانه (مثلاً استفاده از پله، ایستادن در فواصل کارهای نشسته و …)
ورزش منظم نهتنها به کنترل چربی کبد کمک میکند، بلکه در تنظیم سطح قند خون، تریگلیسیرید، کلسترول و کاهش التهاب سیستمیک نیز مؤثر است.
کنترل بیماریهای همراه با کبد چرب
بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) اغلب با سایر اختلالات متابولیک نظیر دیابت نوع ۲، فشار خون بالا (پُرفشاری خون)، اختلالات چربی خون (دیسلیپیدمی) و چاقی احشایی همراه است. این بیماریهای همزمان میتوانند بهطور قابل توجهی فرآیند پیشرفت کبد چرب را تسریع کرده و خطر عوارض قلبی-عروقی، از جمله بیماریهای عروق کرونر و سکته مغزی را افزایش دهند. کنترل دقیق این بیماریهای همراه، از طریق مصرف منظم داروهای تجویزشده، اصلاح سبک زندگی، و پایبندی به توصیههای پزشک معالج، بخش جداییناپذیر از فرآیند درمان کبد چرب محسوب میشود.
نمونههایی از اهمیت این کنترلها عبارتاند از:
- تنظیم قند خون در بیماران دیابتی باعث کاهش التهاب و آسیب سلولی در کبد میشود.
- درمان و کنترل پرفشاری خون به حفظ سلامت عروق خونی و کاهش فشار بر سیستم گردش خون و کبد کمک میکند.
- کاهش سطح LDL و تریگلیسیرید موجب کاهش تجمع چربی در کبد و کاهش مقاومت به انسولین میشود.
کنترل همزمان این بیماریها، نهتنها در مهار پیشرفت کبد چرب مؤثر است، بلکه بهبود وضعیت متابولیک عمومی بدن و کاهش خطرات طولانیمدت را نیز در پی دارد.

اجتناب از مصرف الکل و داروهای آسیبرسان به کبد
با وجود اینکه بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) در تعریف خود شامل مصرف الکل نمیشود، اما نوشیدن الکل حتی در مقادیر کم میتواند روند بیماری را تشدید کند. الکل با آسیب مستقیم به سلولهای کبدی و افزایش التهاب، احتمال پیشرفت به مراحل شدیدتر مانند استئاتوهپاتیت، فیبروز و سیروز کبدی را افزایش میدهد. بنابراین، در بیماران مبتلا به کبد چرب توصیه میشود از مصرف الکل بهطور کامل پرهیز شود یا در صورت اجبار، مصرف آن به حداقل ممکن و تحت نظر پزشک محدود گردد. از سوی دیگر، مصرف برخی داروها نیز میتواند موجب هپاتوتوکسیسیته (سمّیت کبدی) شده یا عملکرد طبیعی کبد را مختل کند. نمونههایی از داروهای شایع با پتانسیل آسیب کبدی عبارتاند از:
- استامینوفن (در دوزهای بالا یا مصرف طولانیمدت)
- داروهای ضدتشنج (مثل والپروات سدیم)
- آنتیبیوتیکهایی مانند ایزونیازید یا ریفامپین
- برخی مکملهای گیاهی یا داروهای بدون نسخه
بنابراین هرگونه دارو، مکمل یا گیاه دارویی باید با مشورت پزشک مصرف شود. همچنین از خوددرمانی یا استفاده بیرویه از داروها پرهیز شود و در صورت بروز علائمی مانند زردی، خستگی شدید، تهوع یا درد در ناحیهی راست شکم، مراجعه فوری به پزشک ضروری است.
مقاله پیشنهادی
اطلاعاتی جامع درباره کبد چرب غیر الکلی، علائم، عوارض
مراجعه منظم به پزشک و پیگیریهای تشخیصی
یکی از چالشهای بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) این است که در مراحل اولیه معمولاً بدون علامت است و ممکن است برای سالها بدون تشخیص بالینی باقی بماند. به همین دلیل، انجام چکاپهای منظم پزشکی و ارزیابیهای دورهای عملکرد کبد برای پیشگیری از پیشرفت خاموش بیماری، اهمیت ویژهای دارد. اقدامات تشخیصی معمول در پیگیری بیماری کبد چرب شامل موارد زیر است:
- آزمایشهای خون جهت بررسی آنزیمهای کبدی مانند ALT و AST
- تصویربرداری پزشکی نظیر سونوگرافی، فیبرواسکن یا MRI برای بررسی میزان تجمع چربی و ارزیابی بافت کبد
- در موارد خاص، انجام بیوپسی کبد (نمونهبرداری از بافت کبد) بهمنظور تعیین دقیق شدت التهاب، فیبروز یا سیروز
پیگیری منظم به پزشک کمک میکند تا پیشرفت بیماری را پایش کرده، در صورت لزوم مداخلات درمانی مناسب را آغاز کرده و عوارض احتمالی را به حداقل رساند.

آیا کبد چرب درمان قطعی دارد؟
در حال حاضر، درمان دارویی قطعی و تأییدشدهای برای بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) وجود ندارد. با این حال، مطالعات متعدد نشان دادهاند که در بسیاری از بیماران، بیماری کاملاً قابلکنترل و حتی قابل بازگشت است، بهویژه اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود.
کلیدهای اصلی در کنترل و معکوسسازی روند بیماری عبارتند از:
- کاهش وزن تدریجی و پایدار (۵ تا ۱۰٪ از وزن بدن)
- افزایش فعالیت بدنی منظم
- اصلاح رژیم غذایی و اجتناب از مصرف قندهای ساده، چربیهای اشباعشده و الکل
- مدیریت بیماریهای همراه مانند دیابت، فشار خون بالا و دیسلیپیدمی
- پیگیری منظم پزشکی برای ارزیابی پیشرفت بیماری و تنظیم مداخلات درمانی
در مراحل پیشرفتهتر NASH یا فیبروز کبدی، ممکن است نیاز به مراقبتهای تخصصی، استفاده از داروهای خاص یا در موارد نادر، بررسی گزینههای جراحی و پیوند کبد مطرح شود. بهطور کلی، کبد چرب با تعهد به تغییر سبک زندگی و همکاری مستمر با تیم درمانی، در بسیاری از موارد بهخوبی قابل مدیریت است و روند بیماری قابل معکوس خواهد بود.
کاهش هزینههای درمانی
پیشگیری و مدیریت زودهنگام بیماری کبد چرب نقش مؤثری در کاهش هزینههای مستقیم و غیرمستقیم درمانی دارد. درمان مراحل پیشرفته کبدی، مانند فیبروز شدید، سیروز یا نارسایی کبد، معمولاً مستلزم بستریهای مکرر و طولانیمدت، استفاده از داروهای تخصصی و پرهزینه و در موارد پیشرفته، جراحیها و پیوند کبد است که میتواند بار مالی سنگینی بر دوش بیمار، خانواده و نظام سلامت تحمیل کند. در مقابل، مراقبتهای پیشگیرانه و اصلاح سبک زندگی نهتنها اثربخشتر و پایدارتر هستند، بلکه از نظر اقتصادی نیز مقرونبهصرفهتر بوده و به کاهش فشار بر سیستم بهداشت و درمان کمک میکنند.
درمانهای مکمل و ارجاع به متخصصین
در مدیریت مؤثر بیماری کبد چرب، گاهی لازم است بیمار علاوه بر پزشک معالج، از خدمات متخصصین دیگر نیز بهرهمند شود. بسته به شرایط فرد، ارجاع به موارد زیر توصیه میشود:
- متخصص تغذیه: برای طراحی رژیم غذایی فردی و پایدار
- فیزیولوژیست ورزشی: جهت تنظیم برنامه تمرینی ایمن و مؤثر
- روانشناس: برای کمک به مدیریت استرس، اضطراب، پرخوری عصبی و اصلاح سبک زندگی
- مشاور ترک الکل و مواد: در صورت وجود مصرف مواد آسیبرسان به کبد
این رویکرد چندبُعدی درمان، علاوه بر افزایش شانس موفقیت بالینی، موجب افزایش انگیزه، تعهد به درمان و پایداری تغییرات رفتاری مثبت میشود. دریافت حمایتهای روانی و اجتماعی نقش بسیار مؤثری در درمان بیماریهای مزمن مانند NAFLD دارد و نباید نادیده گرفته شود.
جلوگیری از نیاز به درمانهای تهاجمی
در صورت عدم کنترل بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD)، ممکن است بیماری به مراحل پیشرفتهای مانند سیروز کبدی یا نارسایی پیشرفته کبد برسد. در این شرایط، درمانهای معمول پاسخگو نیستند و بیمار ممکن است به روشهای تهاجمیتر مانند: پیوند کبد (Liver Transplantation) یا درمانهای تخصصی و پرهزینه در مراکز فوقتخصصی نیاز پیدا کند. این مداخلات نهتنها پرهزینه و با ریسک بالا هستند، بلکه در بسیاری از کشورها با لیست انتظار طولانی و محدودیت منابع نیز همراهاند.
کنترل زودهنگام بیماری از طریق اصلاح سبک زندگی، درمان بیماریهای همراه و پیگیری منظم پزشکی میتواند بهطور مؤثر از نیاز به این درمانهای تهاجمی پیشگیری کند یا حداقل زمان بروز آنها را بهطور قابل توجهی به تعویق بیندازد.
جراحیهای چاقی و تأثیر آن بر درمان کبد چرب
در افرادی که دچار چاقی مفرط (Morbid Obesity) هستند و کاهش وزن از طریق تغذیه اصلاحشده و فعالیت بدنی نتیجه مؤثری نداشته است، جراحیهای چاقی میتواند یکی از گزینههای درمانی مؤثر برای بهبود وضعیت متابولیک و کاهش چربی کبد باشد. این جراحیها معمولاً به یکی از دو صورت انجام میشوند: کاهش حجم معده (مانند اسلیو معده)، تغییر مسیر گوارشی (مانند بایپس معده)
کاهش وزن قابل توجه ناشی از این روشها میتواند منجر به: کاهش چربی احشایی (بهویژه در کبد)، بهبود حساسیت به انسولین، کاهش التهاب کبد و بهبود آنزیمهای کبدی، کاهش یا توقف پیشرفت NAFLD و حتی NASH شود. البته، این جراحیها باید توسط تیم چندتخصصی شامل متخصص تغذیه، جراح، فوقتخصص گوارش و روانشناس انجام شود و تنها پس از ارزیابی دقیق شرایط بالینی بیمار توصیه میشوند.
توجه: بیماران پس از جراحی نیازمند پیگیریهای منظم، رعایت رژیم غذایی خاص و پایش وضعیت کبد خواهند بود تا از بروز عوارض احتمالی پیشگیری شود.
درمان دارویی در موارد خاص
اگرچه تاکنون هیچ داروی اختصاصی و مورد تأیید جهانی برای درمان قطعی کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) در دسترس نیست، اما در برخی موارد، بهویژه در بیماران مبتلا به استئاتوهپاتیت غیرالکلی (NASH)، میتوان از داروهایی برای کنترل بیماریهای زمینهای و کاهش پیشرفت بیماری استفاده کرد. داروهای رایج که بهطور غیرمستقیم در مدیریت بیماری کبد چرب مؤثرند، شامل موارد زیر هستند:
- داروهای کنترل دیابت (مانند متفورمین یا پیوگلیتازون)
- داروهای کاهنده چربی خون (استاتینها)
- داروهای کنترل فشار خون (مهارکنندههای ACE یا ARB)
اخیراً دارویی به نام رِسمِتیروم (Resmetirom) بهعنوان یک آگونیست انتخابی گیرنده تیروئیدی بتا (THR-β) معرفی شده است که در برخی بیماران مبتلا به NASH همراه با فیبروز متوسط تا شدید (مرحله (F2–F3 میتواند با کاهش چربی کبد و بهبود نشانگرهای آسیب کبدی مؤثر واقع شود. با این حال،Resmetirom برای بیماران مبتلا به سیروز کبدی توصیه نمیشود. استفاده از هرگونه داروی تجویزی باید صرفاً تحت نظارت پزشک متخصص و بر اساس پروتکلهای درمانی معتبر انجام شود.
نقش مکمل پروجی استرول در درمان کبد چرب
پروجی استرول یکی از ترکیبات مکملی است که با اثرات چندگانه بر متابولیسم چربیها و فرآیندهای التهابی، میتواند در بهبود وضعیت بیماران مبتلا به کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) نقش مؤثری ایفا کند.
مکانیسمهای پیشنهادی اثر پروجی استرول عبارتاند از:
- افزایش بتااکسیداسیون اسیدهای چرب آزاد: این فرآیند موجب میشود که اسیدهای چرب، بهجای تجمع در کبد، بهعنوان منبع انرژی مصرف شوند؛ در نتیجه میزان چربی داخلکبدی کاهش مییابد.
- کاهش سنتز اسیدهای چرب: با مهار آنزیمهای لیپوژنز (چربیسازی) در کبد، ذخیره چربی کاهش مییابد.
- مهار فاکتورهای التهابی مانند TNF-α و IL-6 که از سلولهای چربی ترشح میشوند؛ کاهش این فاکتورها باعث کاهش التهاب کبدی، که نقش مهمی در پیشرفت NAFLD دارد، میشود.
- بهبود پروفایل لیپیدی: پروجی استرول میتواند با کاهش تریگلیسیرید و LDL و احتمالاً افزایش HDL، به بهبود پارامترهای چربی خون کمک کند و تجمع چربی در کبد را مهار نماید.
ترکیب این اثرات موجب کاهش بار چربی کبد، بهبود عملکرد سلولهای کبدی و کاهش خطر پیشرفت به NASH، فیبروز و سایر عوارض میشود.
همانند سایر مکملها، استفاده از پروجی استرول باید تحت نظر پزشک یا متخصص تغذیه و در کنار سایر مداخلات درمانی (مانند رژیم، ورزش، و کنترل بیماریهای زمینهای) انجام شود.

مکمل پروجی استرول چیست؟
پروجی استرول یک مکمل تغذیهای پپتیدی نوآورانه است که با هدف مدیریت اختلالات متابولیک طراحی شده و از دو پپتید فعال بیولوژیکی به نامهای آدیپورین (Adiporin) و دئوبتاید (Deopeptide) تشکیل شده است. این ترکیب از طریق مکانیسمهای متعددی در تنظیم متابولیسم گلوکز، چربی و عملکرد هورمونی نقش ایفا میکند.
این مکمل، با پشتوانه مطالعات بالینی و ایمنیسنجی، در بهبود شرایط زیر مؤثر شناخته شده است:
- پیشدیابت و دیابت نوع ۲: کمک به کاهش قند خون ناشتا و کاهش میانگین قند خون سهماهه (HbA1c)
- کبد چرب غیرالکلی (NAFLD): کاهش تجمع چربی در سلولهای کبدی، بهبود عملکرد آنزیمهای کبد و کاهش التهاب
- سندرم تخمدان پلیکیستیک(PCOS) :کمک به تنظیم هورمونهای جنسی و بهبود عملکرد تخمدان
- کاهش وزن و چربی احشایی: کاهش وزن بدن، کاهش دور کمر و کاهش چربی احشایی در بیماران مبتلا به سندرم متابولیک
شکل دارویی و نحوه مصرف
- مکمل پروجی استرول به صورت ساشه پودری عرضه میشود.
- هر جعبه حاوی ۳۰ ساشه تکدوزی است.
- نحوه مصرف پیشنهادی: روزانه یک ساشه، حل شده در یک لیوان آب، ترجیحاً در زمان مشخص و طبق دستور پزشک یا متخصص تغذیه
توجه: این مکمل باید تحت نظر پزشک متخصص و بهعنوان بخشی از برنامهی درمانی کامل شامل رژیم غذایی، فعالیت بدنی و سایر مداخلات استفاده شود.
در نهـایت
درمان و کنترل کبد چرب غیرالکلی فرآیندی چندمرحلهای و چندرشتهای است که نیازمند تعهد بیمار به تغییر سبک زندگی، پیگیریهای منظم پزشکی و همکاری با تیم درمان میباشد.
با رعایت توصیههای پزشکی، اصلاح تغذیه، افزایش فعالیت بدنی و کنترل بیماریهای همراه، میتوان پیشرفت بیماری را متوقف کرد، سلامت کبد را حفظ نمود و از عوارض خطرناک مانند سیروز و نارسایی کبدی پیشگیری کرد.
خبر خوب آن است که در صورت تشخیص زودهنگام و پایبندی به درمان، احتمال بهبودی کامل در بسیاری از بیماران بسیار بالاست.




4 پاسخ
بسیار مفید بود ممنون
با تشکر
سلام من یک ماه است که مصرف میکنم ولی تغییری ایجاد نشده میشه راهنمایی فرمایید
با سلام و احترام
لطفاً از طریق لینک زیر فرم مربوطه را تکمیل کنید تا همکاران ما در اسرع وقت با شما تماس بگیرند.
https://virarahesh.com/fa/patient-support/